Sinematografisi, ışık ve renklendirmesi dışında hiç beğenemedim. Hikaye daha güzel ve içten bağlayıcı anlatılabilirdi aslında. Bir kadının sırf okuduğu bir karaktere aşık olması, gerçek olduğunu öğrenince peşinden gitmesi sonucu hayal kırıklığı yaşaması gerekirken ona bağlanması saçmalıktı.
Kompozisyon yazmaya başlarken ilk olarak “giriş-gelişme ve sonuç“ kurallarına uymamız gerektiğini öğreniriz. İşte “ Kül ” filmi, bu kuralları hiç bilmeyen birisi tarafından yazılmış bir kompozisyon gibi. girememiş, gelişememiş ve sonuçlanamamış.
Film çok kötü işlenmiş, o kadar kötü ki film kendi içinde bile kendini beğenmiyor özeleştirisini yapıyor:
“Çok abartılı bir duygusallık. Final de hiç ilgi çekici değil. Fikir güzel de işçilik çok kötü.”