Her dergi ve gazetenin puanlama sistemi farklı olduğu için, Beyazperde, puanları 0.5 - 5 yıldız üzerinden, kendi barometresine göre vermiştir.
Basın Eleştirisi
Sabah
Yazar: Olkan Özyurt
Cenk Ertürk, Nuh Tepesi'nde farklı meseleleri bir potada harmanlayan katmanlı ve iyi yazılmış bir senaryonun avantajlarını kullanıp, olgun bir yönetmenlikle yılın öne çıkan yerli filmlerinden birine imza atıyor. Haluk Bilginer ve Mehmet Özgür'ün yalın ama üst düzey ve yine leziz performansları karşısında onlar oynasa da biz hep izlesek diyorsunuz. Ali Atay ise, yıllar sonra hakiki karakterleri canlandırma konusunda ne kadar mahir olduğunu tekrar hatırlatıyor. Sinemamızda kalıcı olacağına inandığım yeni bir yönetmenle tanışmak için ve kendi baba yurdunuz üzerine düşünmek için Nuh Tepesi'nin kaçırmayın derim.
Eleştirinin tamamı için: Sabah
Hurriyet
Yazar: Uğur Vardan
Cenk Ertürk, ilk filminde bütün bu her biri ayrı bir koridor teşkil eden meselelerde dolaşırken öyküsü itibariyle tutarlı olmayı ve genel bir çerçevede buluşturmayı başarıyor. Anlatılanların inandırıcı kılınma safhasında ise kadronun yetenekleri devreye giriyor. Babada Haluk Bilginer belki de son dönemlerdeki en etkileyici performansını ortaya koyuyor. Oğulda da Ali Atay benzer şekilde çok iyi. İki yüzlü yerli rantiyeci Cevdet’te de Mehmet Özgür her zamanki klasında. Sosyolojik okumalarıyla dikkat çeken ve katıldığı birçok festivalden ödüllerle dönen ‘Nuh Tepesi’, bence bu yılın en iyi yerli yapımlarından. Kesinlikle kaçırmayın derim...
Eleştirinin tamamı için: Hurriyet
Evrensel
Yazar: Şenay Aydemir
Nuh Tepesi”, özellikle Görüntü Yönetmeni Federico Cesca’nın iç mekan ve gece çekimlerindeki performansı ile dikkat çekiyor. Benzer şekilde “Kynodontas” (Köpek Dişi), “The Lobster”, “The Killing of a Sared Deer”ın (Kutsal Geyiğin Ölümü) ardından bir kez daha çalıştığı Yorgos Lanthimos’un “The Favourite” (Sarayın Gözdesi) filmindeki kurgusu ile Oscar adaylığı kazanan Yorgos Mavropsaridis’in varlığı filmde hissediliyor. Cenk Ertürk’ün atmosfer kurma, mizansen inşa etme ve mekan kullanma becerisinin, Haluk Bilginer’in dingin oyunculuğu ile birleştiği noktada film daha da yukarılara çıkıyor ve iyi bir ilk film olarak kayıtlara geçiyor. Ali Atay ise gösterişli bir oyun ortaya koyarken, karakterin duygu geçişlerinde aksıyor bazı yerlerde. Açıkçası çok iyi bir oyuncu olduğunu düşündüğüm Mehmet Özgür’ü giderek birbirinin aynı rollerde görmeye (İç Anadolu vb. aksanlı, genellikle kötücül ve karanlık) başladığımızı düşünüyorum. İyi mi, evet burada da çok iyi kuşkusuz.
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.
Sabah
Cenk Ertürk, Nuh Tepesi'nde farklı meseleleri bir potada harmanlayan katmanlı ve iyi yazılmış bir senaryonun avantajlarını kullanıp, olgun bir yönetmenlikle yılın öne çıkan yerli filmlerinden birine imza atıyor. Haluk Bilginer ve Mehmet Özgür'ün yalın ama üst düzey ve yine leziz performansları karşısında onlar oynasa da biz hep izlesek diyorsunuz. Ali Atay ise, yıllar sonra hakiki karakterleri canlandırma konusunda ne kadar mahir olduğunu tekrar hatırlatıyor. Sinemamızda kalıcı olacağına inandığım yeni bir yönetmenle tanışmak için ve kendi baba yurdunuz üzerine düşünmek için Nuh Tepesi'nin kaçırmayın derim.
Hurriyet
Cenk Ertürk, ilk filminde bütün bu her biri ayrı bir koridor teşkil eden meselelerde dolaşırken öyküsü itibariyle tutarlı olmayı ve genel bir çerçevede buluşturmayı başarıyor. Anlatılanların inandırıcı kılınma safhasında ise kadronun yetenekleri devreye giriyor. Babada Haluk Bilginer belki de son dönemlerdeki en etkileyici performansını ortaya koyuyor. Oğulda da Ali Atay benzer şekilde çok iyi. İki yüzlü yerli rantiyeci Cevdet’te de Mehmet Özgür her zamanki klasında. Sosyolojik okumalarıyla dikkat çeken ve katıldığı birçok festivalden ödüllerle dönen ‘Nuh Tepesi’, bence bu yılın en iyi yerli yapımlarından. Kesinlikle kaçırmayın derim...
Evrensel
Nuh Tepesi”, özellikle Görüntü Yönetmeni Federico Cesca’nın iç mekan ve gece çekimlerindeki performansı ile dikkat çekiyor. Benzer şekilde “Kynodontas” (Köpek Dişi), “The Lobster”, “The Killing of a Sared Deer”ın (Kutsal Geyiğin Ölümü) ardından bir kez daha çalıştığı Yorgos Lanthimos’un “The Favourite” (Sarayın Gözdesi) filmindeki kurgusu ile Oscar adaylığı kazanan Yorgos Mavropsaridis’in varlığı filmde hissediliyor. Cenk Ertürk’ün atmosfer kurma, mizansen inşa etme ve mekan kullanma becerisinin, Haluk Bilginer’in dingin oyunculuğu ile birleştiği noktada film daha da yukarılara çıkıyor ve iyi bir ilk film olarak kayıtlara geçiyor. Ali Atay ise gösterişli bir oyun ortaya koyarken, karakterin duygu geçişlerinde aksıyor bazı yerlerde. Açıkçası çok iyi bir oyuncu olduğunu düşündüğüm Mehmet Özgür’ü giderek birbirinin aynı rollerde görmeye (İç Anadolu vb. aksanlı, genellikle kötücül ve karanlık) başladığımızı düşünüyorum. İyi mi, evet burada da çok iyi kuşkusuz.