Rüzgarlar eleştirileri

Goruntuler guzel,
seslerde daha otantik birseyler bekledim, ama kopek, horoz ve ruzgardan baska pek bir sey yok.
Oyunculuklar gercekten kotu. Konusmasalar gene bir yere kadar, ama vurgulamalar insani filmin atmosferinden cikartiyor, piyese ceviriyor
gereginden cok ama cok uzun.
azinliklarin cektiklerini anlatmasi dolayisiyla puani arttiriyorum, akilda yer ediyor sonucta.

Rüzgarlar'ı İstanbul Film Festivali'nde izlemiştim. Filmde en çok hoşuma giden nokta, Selim Evci'nin Rumların gözünden meseleye bir bakış açısı getirmesi ve bunu yaparken tamamen objektifliğini koruması oldu. Adanın geçmişine ses kayıtlarından yapılan yolculukta Türkiye'de azınlıkların yaşadıklarına mercek tutuyor yönetmen. Filmde diğer öne çıkan bir nokta ise sesler, doğa seslerini, rüzgar seslerini dinletmeyi öğretiyor bize yönetmen. Bu seslerle, özellikle rüzgar sesleriyle, aşınmışlığı betimleyip ve adadaki Rumların sayıca azalmasına başarılı bir vurgu yapılıyor. Filmde beni açıkça rahatsız eden şeylerden biri Murat'ın yani Yusuf Nejat Buluz'un oyunculuğu ve genel olarak temiz ve duru bir oyunculuk sergileyen Eleni'nin yani Mediha Didem Türemen'in oyununda bazı noktalardaki ağırlık. (çok önemli görmüyorum çünkü Yusuf Nejat Buluz'un oyunculuğunun yanında bu ağırlık hiç göze batmayabilir bile.) Murat'ın oyunculuğu filmde bazı sahnelerde ne olur hemen sussun hissi yaratıyor izleyicide, en azından bende öyle oldu. Belki başka bir oyuncuyla film daha lezzetli bir hal alabilirdi. Bir de motor sahnesi var çok gözüme batan ama filmin genelini etkileyen bir olumsuzluk değildi. Sonuç olarak bence film sadece Rumların değil, tüm azınlıkların yaşadıklarını objektif bir bakış açısıyla göstermeye çalışıyor. Azınlıklara zamanında neler yaptığımıza ve neler yapmaya devam ettiğimize dair insanların izlemesi gereken bir film diye düşünüyorum.