öncelikle filmin özgün bir senaryoya sahip olmadığını söylemeliyiz - senariste göre fahişelik,başroldeki matmazelin içinden gelen bir davranış.hani annesi diyor ya "ben nerede yanlış yaptım?" hiç boşuna karalara bağlamasıle'i motive eden olay,fuhuş yapmak ama müşteri konusunda yanlış seçimler yapıyor ve favori eyleminin sonucunda mutsuzluk yaşıyor - uzun lafın kısası boş vaktinde liberalizm üzerine bir çalışma seyretmek isteyenler bu filme göz atabilirler
İzlerken aynı zamanda düşündüren bir film çekmiş yönetmen ç ihtiyacı olmadığı halde fahişelik yaparak,kendini tatmin eden 17 yaşındaki bir kızı anlatmış ve bunu yaparken de gereksiz cinsellikle doldurmamış filmini tabi herkese hitap edebilecek bir film diyemem ama monotonluktan sıkılan ve aile yaşamında mutsuz olan bir kızın saptığı yolları görmek açısından ilginçti fransız aile yapısı olsun,Türk olsun hepsinde yanlış olarak adledilen bir olayı yönetmen ele almış dediğim gibi herkese hitap etmiyor ama ben beğendim
Son yıllarda işlenen ama bir türlü sinemanın diliyle derdini anlatamayan bir konu ve düşünceyi François Ozon harika bir şekilde anlatmış.Maria Vacht'i hiç unutamam şem bir performans çıkarmış zaten güzel hem de genç yaşına rağmen fazlasıyla başarılı.Bu konuda Jennifer Lawrence'tan sonraki favorim açıkçası.Kısacası her şey muhteş teşekkür de tabi ki Başka Sinema' detaylı yazımsa burada
Genç ve Güzel, her ne kadar öyküsünün çıkış noktası itibariyle tatmin edebilen bir Ozon filmi olmasa da anlatımında ve işleyişinde yönetmenin imzasını fark etmek oldukça basit. Söz konusu basitlik belki de filmin tek olumlu yanı (Isabelle’e hayat veren Marine Watch’un güzelliğini bir kenara koyarsak). Ozon, sansasyon boyutundaki bir ergen fahişelik öyküsünü anlatırken karakterinin dışındaki hiçbir şeye önem vermiyor. Yan karakterler ve yan öyküler üzerine tadımlık malzemeler verse de onları tümüyle kenara itiyor. Isabelle’in yaptıkları ve yaşadıkları filmin ana mekanizması olduğu halde genç bir kızın cinsellik deneyimleri teması dışında senaryoyu zorlayacak her türlü adımdan itinayla kaçınıyor. Meraklı küçük kardeş karakteri üzerinden başlarda seyirciye verdiklerinin devamını getirmiyor, polis mevzusu ile Isabelle’in hayatını karartma yöneliminden uzak duruyor, genç kızın annesinin diğer erkeklerle olan ilişkilerini olabildiğince yüzeysel geçiyor. Hatta ve hatta Isabelle’in zorla edindiği erkek arkadaşıyla olan ilişkisi ve bu ilişkinin gittiği yol üzerinde hiç durmuyor. Yönetmen için odakta fahişelik yaparak kendini tatmin eden bir kız var ve istediği ise tek bir şeyden ibaret: Bu güzel ve genç kızı birilerine gözetletmek. Seyirciye bu görevi vermek için de çok çaba sarf etmiyor; filmi akışına bırakıyor. Hikayesini dallandırıp budaklandırmadan, gereksiz ayrıntılarla donatmadan ve seyircinin daha fazla sansasyon tahminlerinden kaçınarak sonlandırmayı tercih ediyor.
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.