J. Edgar eleştirileri

Eastwood'dan izlenebilir, ancak "kesinlikle izlenmesi gerekmeyen" bir biyografi. Ülkemiz insanı her ne kadar pek tanımasa da, bugün dahi Amerika'yı Amerika yapan insanlardan biri konumundadır aslında J. Edgar Hoover. Kısaca "FBI'ın kurucusu" ünvanı ile anılsa da, aslında hem ülke hem de dünya tarihine etkisi bu ünvanın sınırlarını oldukça aşar. Bu gibi enteresan karakterlerin genellikle enteresan hayatları, alışılmadık aile ve insan ilişkileri vardır. Hoover'ın da böyleymiş. En azından bize anlatılan kısmı. Zaten biyografilerde anlatılanlar ister istemez biraz yönetmenin, film yapımcılarının yorumlarını da içerir hep. Yani tamamen gerçek, tamamen yaşandığı gibi anlatması zordur bu hayat öykülerini, hatta imkansızdır. Eastwood da kendi bakış açısından ve algı penceresinden değerlendiriyor tabii ki. Kimi zaman sürükleyiciliği artan filmin kimi zaman temposu düşüyor. Zaten genel olarak hareketli sahneler yok filmde. Yalnızca bir dakika kadar bir hareketlilik var diyebiliriz. Kısacası karakter odaklı bir film. Merak edenlerin çok pişman olacaklarını zannetmiyorum, fakat hayatlarının biyografisi de olmayacaktır muhtemelen. Oyuncuların hepsi başarılı. Dönem filmi olarak da bir sorunu yok, o atmosferi yakalamayı başarmışlar. Tek problemi, dediğim gibi temponun genel izleyici profilini göz önüne aldığımızda bazen yavaş kaçması. İzlenebilir.

J.Edgar'ın gerçek yüzünü hayatını konu almak isteselerde aslında gerçek hayatta bazı kirli çamaşırları dökme tehditi bulunan bu kişiyi daha çok karalama politikasıyla yapılmış bir film olduğunu düşünüyorum. J.edgar'ın bir gay olduğunu ve insanların özel yaşamlarını şantaj amaçlı kullandığını iddia eden bir biografi. ama ne kadar doğru olduğu tartışılır. Belkide bazı büyük adamların kirli çamaşırlarını bildiği için kendisine olan güveni azaltmak amacıyla J.Edgar uydurması bir film.

Usta Sinemacı Clint Eastwood çektiği biyografilerle yakın tarihin bilinmeyen yönlerine ışık tutmaya devam ediyor. Invictusla Nelson Mandelanın başkanlığının ilk yıllarını Güney Afrikada nasıl birleştirici bir güç olduğunu başarıyla anlatıyordu, ama özel hayatına yeteri kadar giremiyor, geçmişini başarıyla anlatamıyor, ve etkileyici olamıyordu buda filmi sıradanlaştırıyordu.Edgar'dada aynı sorunlar var özel hayatının etrafında dolanıp duruyor(iki adamın 50 yıl süren platonik aşkı) içine giremiyor, 48 yılda yaptıklarını tek bakış açısıyla anlatıyor, niye herkezin ona karşı olduğunu onu bu olayların neden daha güçlü yaptığınıda yüzeysel anlatıyor, yan karakterlerin hayatlarını sadece Edgarla ilişkilendiriyor karakterlerini derinleştiremiyor, kurguda birzamandan sonra kafa karıştırmaya ve filmden soğumanıza neden oluyor.Dicaprionun performansı oldukça başarılıydı, yeni kuşakların bilmediği olayları anlatmasıda filmi ilgi çekici yapıyor.Ama usta yönetmen 135dk sürede anlatması(derinlemesine) gerektiği gibi bir öykü anlatamıyor. Gus Van Sant başyapıtı Milk'ten sonra tüm biyografiler yüzeysel kalıyor(Milki seğredenler ne dediğimi anlıyacaktır)
10/7

Hoover,kimileri tarafindan zamaninda Amerika'nin en önemli isimlerinden biri olarak anilsa da,konu baslarda çok da cazip gelmedi açikçasi.Eminim birçok izleyici de benim gibi düsünmüstür.Böyle antipatik bir hikayeden böyle izlenesi bir film yapmak ancak usta bir yönetmenin maharetiyle olabilirdi.Bu yüzden Eastwood'a bir kez daha sapka çikarmak lazim.FBI'in kurulusu ve belki bir yerden sonra Hoover faktörüyle kontrolden çikisi inanilmaz akici anlatilmis.Filmi izlenebilir kilmak için daha çok Hoover'in çevirdigi entrikalari kullanmasi ve biraz isin magazinel kismini ön plana çikarmasini yadirgamadigimi belirteyim.Yoksa gerçekten sikici bir yapimla karsilasabilirdik.Izlemekte fayda var...7/10

Bu kadar çöp film arasinda gayet kaliteli ve izlenebilir bir film ...