Savaş Atı eleştirileri

Usta Yönetmen Spielberg son fiyaskosu olan Tentenden hemen sonra vizyone giren, 1. dünya savaşını fon alarak bir atın doğumundan itibaren bol ağlak hikayesini izliyoruz.En başta yirmi dakikada anlatılması gereken savaşa kadarki bölümün 50 dakika sürmesi kutsal aile değerlerini fazlasıyla yüceltmesi ve fazlasıyla klişe olmasıyla can sıkıyor(çok şey yaşamış gururlu kalın kafalı baba, güçlü dürüst anne, duygusal cesur oğlan, imkansızı imkanlı yapan bir hayvan), savaşsa fazlasıyla çocuksu bir yarış ve kansız çatışma sahneleriyle giriyoruzki Spielberg bunun bir aile filmi olduğunun üzerine basarak söylüyor.At her seferinde sahip değiştirdiğinde savaşın parçaladığı bir hayata tanık oluyoruzki fazlasıyla acıtasyon yaparak, yüzlerce kez izlediğimiz klişeleri kullanarak, belki iki birliğin arasında tellere takılarak acı çeken ata her iki taraftan bir askerin birlikte yardım etmesi ve aslında o kadarda farklı değiliz mesajı güzel olabilirdi daha önce Kardeşler takımında ateşkeste ve tarafsız bölgede daha iyilerini izlememiş olsaydık.Bu sahneden sonra atın asıl sahibi ve çocuk arasındaki birdolu aşılmaz engeli sevginin! gücüyle aşmalarını inanılmaz ağlak sahneler, bildik duygusal müzikler ve olmazsa olmaz gün batımıyla olabilecek en klişe şekilde bitiyor.Spilbergin Mor Yıllardan, Er Ryana, Schindlerin Listesine kadar kullanmadığı bu ağlak anlatımın bu klişe yumağının ve acıtasyonun Savaş atında kullanmasının nedenini sadece aile filmi olmasına bağlamak imkansızki, buda Spielbergin yaşlandığının gösteriyor özellikle son 5 filminin 4'ün vasat olmasıda bunu kanıtlar nitelikte.
10/5

...Spielberg'in filmleri, her zaman kiyisindan kösesinden beni heyecanlandiran kimi özellikler barindirmistir. Ama su son 5-6 senedir nasil adlandiracagimi bilemedigim birsey var onun sinemasinda. En son 2005'te 'Munich' gibi basyapit seviyesinde bir film ortaya koyduktan sonra biraz durulan Spielberg, Indiana Jones 4 ile seriyi yillar sonra dibe çeken bir bölümle tanistirdi kanimca. Indiana 4 sanki George Lucas'in yönetmenliginde çekilmis gibi bir duruyordu, 80'lerde bu seriyle büyüyen benim gibi biri için çok fazla özel efekt, 9 canli bir Indy ve hiçbir heyecan barindirmayan bir hikaye akisi. 3 sene daha bekleyip 'genç Indy' tadinda bir animasyon olan 'Tin Tin'in teknik isçiligi ile gözümüzü boyayip ardindan da Oscar yarisina katma namina 'War Horse' çikartti huzurumuza. Onca zaman sonunda artik neyse ki tam bekledigimiz gibi 'bir Spielberg filmi' izleyecegim diye düsünürken, vasat sinirlarda dolasan bir filme karsilasip bir hayli sasirdim. Bastan sona ingiliz bir genç ile atinin zorla ayri düsüp kavusma öyküsünü anlatirken, cephede farkli farkli milletlerden herkesin fazlasiyla iyimser tavirlar takinmasi, almanlarin kendi aralarinda dahi su gibi ingilizce konusmasi ve sürprizlere gebe kalmayan hikaye akisiyla film fazlasiyla finale kadar kendini açik ediyor ve istedigi etkiyi birakamiyor. Ancak 80'lerin ortasinda bu filmi izlemis olsaydik eminim ki senelerce çevremizdekilere anlata anlata bitiremezdik. Kaminski'nin birkaç yerde adeta bas döndürücü güzellikteki sinematografisiyle (özellikle atin cephedeki kosu sekansi ve tüm final) belli bir ilgiyle izlenen filmde Spielberg yönetmenlik namina eski günlerini hatirlatan güzellikteki bazi planlar çikartsa da (infaz sahnesini yel degirmenleri ile örtmesi gibi), genel olarak vasat sularda gezinen bir isçilik ortaya çikartmis. Sonuçta Spielberg namina 'olmamis, bir baska bahara' diyerek yeni projelerinden özellikle 'Lincoln'ü merakla bekledigimi eklemek isterim... (5/10)

Hayvan filmi diye geçmeyin. Bir hayvanı öyle bir anlatıyorlar ki kendimi at zannetmiştim.
İzlemenizi şiddetle tavsiye ederim. İzlediğinize hiç pişman olmazsınız ayrıca yönetmen Steven Spilberg' dür daha ne olsun.