Beyazperde
Hesabım
Ortalama puan
3,4
367 Puanlama
5
20 Eleştiri
4
42 Eleştiri
3
20 Eleştiri
2
21 Eleştiri
1
10 Eleştiri
0
9 Eleştiri
Sırala
Filtrele:
- Hepsi
-
-
-
-
-
-
Senaryosunu aynı isimli kendi romanından (2004) uyarlayarak John Ajvide Lindqvist’in yazdığı “Låt den rätte komma in / Let the Right One In”, Tomas Alfredson’un yönetmen koltuğunda oturduğu romantik bir gerilim filmi…
Yıl 1982…
Stockholm’ün kenar mahallelerinden Blackeberg’deki, annesi Yvonne (Karin Bergquist) ile birlikte yaşadığı evlerinin penceresinden gecenin karanlığında dışarıyı gözleyen 12 yaşındaki Oskar (Kåre Hedebrant):
İsminin Eli (oynayan Lina Leandersson seslendiren Elif Ceylan) olduğunu daha sonra öğreneceği kendi yaşlarındaki bir kız ve babası olabileceğini düşündüğü Håkan’ın (Per Ragnar) az bir eşya ile yan kapı komşusu olarak oturdukları binaya taşınışlarını seyreder…
Bir süre sonra her seferinde, itinayla çantasını toplayan aynı Håkan’ın, soğukkanlılıkla cinayet işlemesinin yanı sıra sanki “kan bankasıymışçasına” öldürdüğü insanların kanlarını bidona dolduran biri olduğunu da görürüz…
Elbette mevzuya tam vakıf olamadığımız için de ne olup bittiğini bir türlü anlayıp anlamlandıramayız…
Bunun için biraz daha sabretmemiz gerekecek…
Neyse…
Pek arkadaşı bulunmayan Oskar, akşamları evlerinin önünde kendi kendine takılarak vakit geçirmektedir…
O akşam da elindeki bıçakla, tam da bir ağaçla sert bir sohbete koyulmuşken, o kışta kıyamette üzerinde kolları kıvrılmış bir gömlek bulunan Eli tarafından izlendiğini fark eder…
Bu ilk karşılaşmalarıdır…
İkincisinde Oskar, elindeki Rubik küpünü oynaması için Eli’ye ödünç verir…
Bir gece evinin balkonundaki Gösta’nın (Karl-Robert Lindgren) dehşet içinde tanık olduğu bir başka kanlı cinayet daha yaşanır…
Ama biz, aradan geçen bunca zamana rağmen filmi izleme fırsatı bulamamış olanların ağızlarının tadını kaçırmamak adına bu olayın ve sonrasında yaşananların ayrıntılarına girmeyeceğiz…
Ertesi sabah okula gitmek üzere dışarıya çıkan Oskar, Rubik küpü tamamlanmış olarak buluşma yerlerinde bulur…
İki ufaklık akşama yine bir araya gelirler…
Eli bu kez kısa kollu giyinmiştir…
Bu arada Oskar’ın başı sınıf arkadaşı Conny (Patrik Rydmark) ve onunla beraber takılan diğer iki ergenle fena halde derttedir…
Okul çıkışı sopa yemiştir…
Ancak annesine, yüzündeki çiziğin teneffüste koşarken düşmesi nedeniyle oluştuğunu söyler…
Eli’de Oskar’ın yüzündeki yarayı görür ve bir daha ki sefere, pasif davranmak yerine kendisine saldıranlara sert karşılık vermesini öğütler…
Hatta kendisi de yardımcı olma sözü verir Oskar’a…
Bu “sözü” filmin sonuna kadar aklınızın bir köşesinde tutmanızı salık veririz…
Derken ilişkileri aşka dönüşmeye başlayan Oskar ile Eli, evlerinin duvarlarında “Mors alfabesini” kullanarak haberleşmeye başlarlar…
Fakat halen Oskar, Eli’nin gerçek kimliğinden haberdar değildir…
Tabii biz de açıklamayacağız…
Üstelik de 114 dakikalık filmin henüz ilk 40 dakikalık bölümündeyken….
Şu ana kadar sadece ana karakterleri tanıtmış olduk…
Artık 4 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilmiş olan bu sevimli filmin gerisi tamamen sizlerde…
Keyifli seyirler…
Yıl 1982…
Stockholm’ün kenar mahallelerinden Blackeberg’deki, annesi Yvonne (Karin Bergquist) ile birlikte yaşadığı evlerinin penceresinden gecenin karanlığında dışarıyı gözleyen 12 yaşındaki Oskar (Kåre Hedebrant):
İsminin Eli (oynayan Lina Leandersson seslendiren Elif Ceylan) olduğunu daha sonra öğreneceği kendi yaşlarındaki bir kız ve babası olabileceğini düşündüğü Håkan’ın (Per Ragnar) az bir eşya ile yan kapı komşusu olarak oturdukları binaya taşınışlarını seyreder…
Bir süre sonra her seferinde, itinayla çantasını toplayan aynı Håkan’ın, soğukkanlılıkla cinayet işlemesinin yanı sıra sanki “kan bankasıymışçasına” öldürdüğü insanların kanlarını bidona dolduran biri olduğunu da görürüz…
Elbette mevzuya tam vakıf olamadığımız için de ne olup bittiğini bir türlü anlayıp anlamlandıramayız…
Bunun için biraz daha sabretmemiz gerekecek…
Neyse…
Pek arkadaşı bulunmayan Oskar, akşamları evlerinin önünde kendi kendine takılarak vakit geçirmektedir…
O akşam da elindeki bıçakla, tam da bir ağaçla sert bir sohbete koyulmuşken, o kışta kıyamette üzerinde kolları kıvrılmış bir gömlek bulunan Eli tarafından izlendiğini fark eder…
Bu ilk karşılaşmalarıdır…
İkincisinde Oskar, elindeki Rubik küpünü oynaması için Eli’ye ödünç verir…
Bir gece evinin balkonundaki Gösta’nın (Karl-Robert Lindgren) dehşet içinde tanık olduğu bir başka kanlı cinayet daha yaşanır…
Ama biz, aradan geçen bunca zamana rağmen filmi izleme fırsatı bulamamış olanların ağızlarının tadını kaçırmamak adına bu olayın ve sonrasında yaşananların ayrıntılarına girmeyeceğiz…
Ertesi sabah okula gitmek üzere dışarıya çıkan Oskar, Rubik küpü tamamlanmış olarak buluşma yerlerinde bulur…
İki ufaklık akşama yine bir araya gelirler…
Eli bu kez kısa kollu giyinmiştir…
Bu arada Oskar’ın başı sınıf arkadaşı Conny (Patrik Rydmark) ve onunla beraber takılan diğer iki ergenle fena halde derttedir…
Okul çıkışı sopa yemiştir…
Ancak annesine, yüzündeki çiziğin teneffüste koşarken düşmesi nedeniyle oluştuğunu söyler…
Eli’de Oskar’ın yüzündeki yarayı görür ve bir daha ki sefere, pasif davranmak yerine kendisine saldıranlara sert karşılık vermesini öğütler…
Hatta kendisi de yardımcı olma sözü verir Oskar’a…
Bu “sözü” filmin sonuna kadar aklınızın bir köşesinde tutmanızı salık veririz…
Derken ilişkileri aşka dönüşmeye başlayan Oskar ile Eli, evlerinin duvarlarında “Mors alfabesini” kullanarak haberleşmeye başlarlar…
Fakat halen Oskar, Eli’nin gerçek kimliğinden haberdar değildir…
Tabii biz de açıklamayacağız…
Üstelik de 114 dakikalık filmin henüz ilk 40 dakikalık bölümündeyken….
Şu ana kadar sadece ana karakterleri tanıtmış olduk…
Artık 4 milyon dolarlık bir bütçeyle çekilmiş olan bu sevimli filmin gerisi tamamen sizlerde…
Keyifli seyirler…
filmi tavsiye edenlere cok teşekkür ederim.kesinlikle izlemeniz lazım.su ana kadar izledigim en iyi ve farklı vampir filmi.Alaca karanlık gibi bir ergen filmi degil .vampir hakkını veriyor.Yok böle bi film herkese iyi seyirler
http://yedincioda.blogspot.com/2009/09/gir-kanma.html
Çok beğendim filmi oyuncuların samimi hareketleri ve konuyu ele alış biçimi çok güzeldi. Özellikle eve davet edilmeden girdiği sahne çok etkiledi beni.. 10/8çok beğen
Duygusal ergen yapımı olan Alacakaranlık filminden sonra bu filmi izlemek bana ilaç gibi geldi açıkçası...
10/8
10/8
farklı bir film.son dönemde gençler arasında çığ gibi büyüyen bir ilgi gören vampir filmlerine bambaşka bir bakış.isveçin soğuğu,karı,ıssızlığı içinde kıpkırmızı bir film.sanırım ilk olarak çocuk oyunculardan bahsetmek gerekir.özellikle de lina leandersson.film çekildiğinde 13 yaşlarında,fakat o vampir performansı bana göre türle ilgili en az 10 film izlemek ve 5 kitap okumakla anca ortaya konabilir.o yaşında bu kız çocuğu nasıl bu kadar inandırıcı,yaşayarak bürünmüş vampir rolüne,hayran olunacak cinsten.aksiyon niyetiyle izleyenler beğenmez,pişman olur.twilight geliyor artık herkesin aklına "vampir" dendiği zaman.fakat böyle daha enteresan filmler de çıkabiliyormuş demek ki.iki çocuk arasındaki sıradışı ilişki bana göre gayet başarılı yansıtılmış.fantastik bir konu olmasına rağmen yapmacık duran,saçma gelen bir durum yok.sanki günlük hayatın içinde gerçekleşen olaylar.kesinlikle bir "ergen" filmi değil.hatta daha çok yetişkinlere hitap ediyor.ergenler edward ve bellayı izlemeye devam edebilir yani.ara sıra böyle farklı filmler iyi geliyor.önerebilirim.bir kaybınız olmaz.
Güzel bir hikaye , basit gözüken ama bana çok içten ve sıcak gelen bir vampir hikayesi.8/10
Benim gibi vampir saçmalıklarına rağbet göstermeyen tipteki izleyiciyi bile kendine hayran bırakacak kadar sade ve güzel bir hikaye..
8 puan
8 puan
uğur tazegül........tolga_taze24@hotmail.comfilm hakkındaki yorumumskandinav sinemasının kendine has bir tadı vardır. O buzlu diyarlardan çıkmış filmlerin lezzeti, bizim bildiğimiz ılık, güneşli ve nem kokulu Hollywood'unkilere benzemez. Kimilerine fazla soğuk ve mesafeli gelse de, İskandinavya'nın bağrından kopan sinemanın ağzımızdaki kötü tadı almaya çalışan soslara, baharatlara, renk renk şekerlemelere ihtiyacı yoktur. İklimi kadar içimizi titreten bu filmler, Thomas Mann hikayeleri ile benzer bir his uyandırır içimizde: Vahşice ruhumuzu saran ve bizi dev bir uçurumdan aşağı sallayan, sadeliğin ve duruluğun varoluşsal gücüdür ya da kötülüğün şeffaflığı.Tomas Alfredsonun, romanın yazarı John Ajvide Lindqvist ile birlikte yönettiği Let the Right One In, bahsettiğimiz bu duygulara aç izleyicinin iştahını doyuracak mükemmel bir İskandinav sineması örneği. İsveç yapımı bu düşük bütçeli film, aynı zamanda, uzun zamandır sulandırılan vampir külliyatına hayat veren bir can damarı olarak da korku severlerin ilgisini cezbedecek.Çocukluğun o soğuk ayazlarında kendilerini ve birbirlerini tanımaya çalışan Oskar ve Eli'nin dostlukları, Elinin sakladığı sırrını öğrenmemizle içimizi daha da yakarken, öykü derinden Hansel ve Grateli anımsatacak bize. Karlarla kaplı bir cehennemin ortasında yalnız bırakılmış, sessizliği ile konuşmaya çalışan bu iki küçük ruh el ele tutuşarak yaşama karşı durmayı seçmekte. Birinin diğerine göre fazla gün görmüş, yaşlı ve yorgun olması, diğerinin ise ona göre fazla masum ve güçsüz kalması önemli değil; tıpkı birinin aç kaldığı sürece kan kokusundan başı dönen bir vampir, diğerinin kırılgan bir insan olmasının önemi olmadığı gibi. Karların tüm izleri ? ve evet sırları- kapattığı dünya denilen bu ormanda onlar, yollarını bulmaya çalışan o gotik masalın çocukları.Folklorik özellikleri ile de dikkat çeken Let The right One In, ismini bir vampirin davet almadan içeri girememesinden alması gibi, ayrıntılarını vampir mitolojisinin incelikleri ile pekiştirerek, türden hoşlananlar için de özgün bir seyir sunmakta. Vampiri bir etiket olarak kullanan gençlik melodramlarının aksine, Let the Right One In türün kodlarını trajik kahraman kavramı ile birleştiren bir korku-drama. Dolayısıyla filme, Recte olduğu gibi korkudan hoplamak için gidilmeyeceğini hemen söyleyelim. Türkçe adıyla Gir Kanıma olan film, bizi her daim tekinsiz alanlar ve acımasız hayvansılıkla başbaşa bırakan ama dramatik yönü çok daha ağır basan bir korku masalı. Çocukluğun o gizemli dünyasında geçen bir insan doğası hikayesi olan Let The Right One In, bu yönüyle tuhaf bir biçimde Ingmar Bergmanın Kurtların Saati (Vargtimmen) filmini anımsatmakta. Aynı memleketin insanları olmakla mı alakalıdır bilinmez ama, Anderson ve Lindqvistin kaybettiğimiz bu sinema ustasının yolunu arşınladıkları belli.Oskar ve Eli kadar, Eliye bakan ve onun hayatını idame ettiren baba figürüyle de ürkütücü yanını katmanlayan Let the Right One In, melankoli ihtiyacımızı doyuran, ama sahip olduğu şiddet ile de gerçekçi bir hal alan bir kara romantizm örneği. Sanki Bergman ve Kubrick el ele verip gotik bir halk masalını İsveçe uyarlamışlar ve bunda Kieslowskinin yardımını almışlar gibi. Sinemada korkunun lirizmi varsa, onu en iyi temsil eden Let the Right One Inden başkası olamaz.Festivallerden ödüllerle dönen, şimdiden kendi hayran kitlesini yaratan 2008 yılının bu mütevazı başyapıtı, son iki yılın değil, 2000lerin en iyi vampir filmi. İskandinavyaya özgü zamansallıkta akan beyaza düşmüş kan, sizi bulacak ve kanınıza karışacak. Let the Right One In'in ruhunuzu ele geçirmesinden memnun olacaksınız.
Sabır, sadece filmin başındaki durgunluk için :) daha sonra gösterdiğiniz sabır için ödülü fazlasıyla alıyorsunuz.Benzer bu tür filmlerden açık ara önde olan bir film zaten. Bunuda puanı ile kanıtlıyor...
Film gerçekten arkadaşların da dediği gibi ağır ama konu bakımından oyunculuk bakımından değişik ve kaliteli bir yapıt bence..Farklı bir tarzı var..Ki dramatik yanı da gerilim ya da korkuya göre daha ağır basmış zaten..Vaktiniz varsa izlenebilir türden...10/6.5
Vampir filmleri içinde en güzeli diyebilirim. Gerek oyuncular gerekse içerik olarak gerçekten çok farklı...Zorunluluk duygusuyla bilinçli davranmanın farkını anlatması yönünü iyi kurgulanmış..Yaşamak için bazen istemediğimiz kişiliği oynamak...İzlenilmesi gerektiğini düşündüğüm filmlerden birisi...Saygılarımla...
Bennce çok güzel etkileyici bir film.Bizim ülkemizde çok fazla rağbet göreceğini zannetmiyorum bizim ülkede recep ivedik filmleri izlenir ancak.Bu film yalın üslubuyla sıra dışı bir yapıt olmuş.
konusu değişik işlenmiş güzel bir vampir filmi. başlangıçtaki adam kesme sahnesi sinema tarihine geçecek cinsten. sonuda ikinci filmin de yapılacağını gösteriyor gibi. standartın üstünde bir vampir filmi.
bi sinema eleştirmeni tarafından yazılan yorumda sanatsal korku olarak nitelendirilmişti filmin türü.. gerçektende sanatsal üstelik benim seyrettiim en ii sanatsal filmlerden. keyifle hiç sıkılmadan izledim. hele ki 95 doğumlu iki gencin başrolde sergiledikleri performans söz konusu olursa 10 üzerinde 8 i hak ediyor bence..
- En son Beyazperde eleştirileri
- En İyi Filmler
- Basın Puanlarına Göre En İyi Filmler