En yararlı eleştirilerEn yenilerEn çok eleştiri yazmış üyelerEn çok takip edilen üyeler
Filtrele:
Hepsi
Hasan Akif Aycibin
Takipçi
99 değerlendirmeler
Takip Et!
4,0
30 Ocak 2020 tarihinde eklendi
Film, 2. Dünya Savaşının Pasifik Cephesinde Iwo Jima adasında meydana gelen olayları anlatıyor. ABD'li bir yönetmen olan Clint Eastwood yönetmiş olmasına rağmen Japonların gözünden aktarılmış bir film olması dikkat çekiyor. Eastwood iyi bir iş çıkarmış bence. Filmde Japonları kültürleri gereği asla teslim olmayan, imparatorları için ölümü göze alan adamlar olarak görüyoruz. Bu yönüyle Japonların kültürlerine ne kadar bağlı olduklarını da görmüş oluyoruz. Amerikalılar Iwo Jima adasına adım adım ilerlerken Japonların teslim olsak mı olmasak mı ikilemlerine şahit oluyoruz. Tabi ki de büyük çoğunluğu ölene kadar savaşmayı bir kısmı da intihar etmeyi seçiyor. Film ABD yapımı olmasına rağmen ABD yanlısı bir görüntü sergilemiyor, tarafsız bir bakış açısıyla olayları anlatıyor. Bu da olumlu yandan ilgimi çeken bir başka unsur oldu. Neredeyse filmin tamamında Japon oyuncular yer alıyor. Hepsi de karakterlerini çok iyi canlandırmışlar. Âdeta 2. Dünya Savaşındaki savaşan askerlere bürünmüş gibiydiler. Filmin karanlık bir görüntüsü vardı. Herhalde bir savaş filmi olduğu için koyu renkler kullanılmış. Filme verdiğim puan= 7,7
Japonya- Abd arasindaki bir ada için çikmis savasi anlatan ve o savasin içindeki askerlerin yasadigi drami kurgulamis çok iyi bir savas filmi çok gerçekçi bir film.Savas filmi seven arkadaslar izlemeli, vatana olan borç,intihar, ask,... saygilarimla...(4,5/5)
Bir dostun karşı tarafta olsa ona ateş eder miydin?Değerlerimin peşinden gitmeliyim ...Kendi değerlerinizi mi yoksa ülkenin değerlerini mi takip ederdiniz?Aynı değiller mi?Gerçek bir asker gibi konuştunuz ...Shimizudan Saigoya ;Amerikalıların korkak olduğuna inanırdım.Ama korkak değillermiş.Amerikalıların vahşi olduğunu düşünürdüm.Ama amerikan askerinin annesinin söyledikleriyle benim annemin söyledikleri aynıydı.Generale ve ülkeme olan hizmetimi bitirmek istiyorum.Ama bir hiç için ölmek istemiyorum.Sevdiklerimle yaşamak istiyorum.
bu film e klasik savaş filmi tarzında bakmak ve öyle sınıflandırmak büyük bir hata olur bir kere film olaya iki taraflı değil sadece japonların gözüyle bekıyor ama bir olaya tek taraflı bakmak illaki karşı tarafı korkun ,barbar korkak olarak nitlelendirmeyi gerekmez sadece o askerlerin savaşta neler yaşadığı anlatılır işte ıwo jimadan mektuplarında yaptığı bu film bir belgesel havasında ama akıp gidiyor hiç sıkılmıyorsunuz ve savaşı gerçekten anlıyorsunuz bu film kesinlikle atalarımızın bayraklarında çook daha iyi bir film ve tavsiye ederim
bu filmi beğendim beğenmemin sebeplerinden biri atalarımızın bayrakları adlı filmin düşmanlarının gözünden anlatılmış olmasıydı bu iki film bir bütün olarak çook güzel bir savaş filmi değilde savaşın duygusallığını ve gerçeklerini belgesel tadında anlatmış bunu izleyen kesinlikle atalarımızın bayraklarınıda izlemeli çünkü iki film bir bütün
Doğrusu filme tamamen bir savaş filmi gözüyle bakmak ve heyecan vs. aramak çok yanlış olur. Bu film daha çok belgesel nitelikte ve kendi deyimimle de biraz psikolojik bir film.
Özellikle Japonların onur-imparatora bağlılık gibi temaları biraz su yüzüne çıkarılmaya çalışmış fakat bunun istisnası olan tek asker Saigo kişiliği çok güzel işlenmiş. Bunun yanında alışıldığın dışında olan Amerika görmüş general Watanabe rolünün hakkını tabii ki veriyor.
Eastwood güzel iş çıkarmış ama bence diğer 2. Dünya Savaşı filmlerinden çok çok harika değil, şaheser değil ama izlenmeli. 8,5/10
Savaşın 'Japon' gözlüğünden görüldüğü bir film. İzleyiciye, Japonların cesareti ve onuru hakkında bilgi veriliyor. Savaşın mektuplar ile anlatılması, farklı bir atmosfer oluşturmuş. Hani mektuplara o 'çok özel' ve duyguları tam ifade eden cümleler yazılır ya, o noktadan yola çıkılarak gerçekçi bir anlatımın sunulacağına ikna ediliyor izleyenler. Her savaşta olabildiği gibi farklı(daha doğrusu zıt) karakterlerin yeraldığı bir film olmuş. Kaçan asker psikolojisi yanında, karşı tarafta ona zarar vermeyen bir rütbeli ve rütbelinin emrinde bulunan zalim askerler. Bunlar filmi ön planda tutan sahneler kanımca.
clint amcamız gerçekten iyi bir yönetmen olduğunu gösterdi işin aslı atalarımızın bayrakları adlı filminden sona aynı konuya birde japonların gözüyle yaklaşmak onların duygularını ve sosyal çöküntülerini yansıtmak çok ilgi çekici ve demokratik olmuş izleyin derim 10 üzerinden 8
öncelikle atalarımızın bayrakları ndan daha fazla beğendiğimi belirteyim.iwo jima daha sürükleyici,daha ayakta tutucu,kısaca kendini daha rahat izlettiren bir filmdi diğerine nazaran.oyunculuklarda bir problem göze çarpmıyor,çekimler de oldukça iyi.asker psikolojisini de yalın ve başarılı anlatıyor.ve clint eastwood un atalarımızın bayrakları ndan sonra bu filmi de çekerek,yani olaya düşmanın da gözünden bakarak,kendi ulusunun askerlerini düşman olarak niteleyerek,pek çok bana göre ’’yanlış’’düşünceye sahip olan sinema izleyicisine iyi bir cevap verdiğini düşünüyorum.bu yanlış düşünceler her başarılı,oscar dahil pek çok ödül alan ve tüm dünyanın izlediği amerikan savaş filmlerinden sonra:’’ya yine yapmışlar propagandalarını ya,yeter artık bıktık bunların tarihinden,kendilerini acındırıyolar sadece’’tarzındaki düşüncelerdir.onlara her zaman şu soruyu sorarım:biz neden çekmiyoruz'biz çekemediğimiz için böyle düşünmek zorunda mıyız'sonuçta adamlar gayet başarılı ve izlenir türden filmler yapmıyorlar mı'önceki sinemaseverin de dediği gibi,biz bir gelibolu yapsak,hatta daha eskilerden osmanlı dönemi nden zaferlerimizi ekrana taşısak,onlar böyle izlense...ama yapılmıyor,tarihimiz ve sinemamızı harmanlayamamışız ve bu devam ediyor.son bulana kadar da amerikan tarihini izleyeceğiz ve bunu ’’ya sırf propaganda bu ya’’ demeden yapmalıyız.clint eastwood en başta bu konuyla ilgili çok iyi bir iş becermiş.filmi beğendim.
Beyazperde.com'da gezintiye devam etmek istiyorsanız çerezleri kabul etmelisiniz. Sitemiz hizmet kalitesini artırmak için çerezleri kullanmaktadır.
Gizlilik sözleşmesini oku.